Recepta na Asaris online - szybko, w 15 minut
Asaris (flutykazon z salmeterolem) to wziewny lek złożony stosowany w leczeniu astmy i POChP. Łączy glikokortykosteroid z lekiem rozszerzającym oskrzela. To lek na receptę (Rp), którego wystawienie ocenia lekarz.
Na co pomaga Asaris
Asaris to wziewny lek złożony - w jednym inhalatorze proszkowym łączy dwie substancje. Flutykazonu propionian to wziewny glikokortykosteroid: wygasza stan zapalny i zmniejsza nadreaktywność błony śluzowej oskrzeli. Salmeterol to długo działający beta2-mimetyk, który pobudza receptory beta2 i rozkurcza oskrzela nawet na około 12 godzin. Stosuje się go w regularnym leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów, u których wskazane jest leczenie skojarzone: gdy sam wziewny steryd i doraźny lek nie wystarczają do kontroli choroby, albo gdy astma jest już nimi opanowana. W wyższej mocy Asaris bywa też stosowany objawowo w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) u osób z nasilonymi objawami i nawracającymi zaostrzeniami. To lek na receptę.
Dawkowanie - informacyjnie
Poniższe informacje mają charakter ogólny i nie zastępują zaleceń lekarza. Asaris podaje się wyłącznie wziewnie. Orientacyjnie stosuje się zwykle 1 inhalację 2 razy na dobę - rano i wieczorem. W astmie dawkę dobiera się do ciężkości choroby, dążąc do najmniejszej dawki, która utrzymuje kontrolę; lek stosuje się u dorosłych i młodzieży, zwykle od 12. roku życia, a niektóre moce także u młodszych dzieci. W POChP zwykle sięga się po wyższą moc. To leczenie podtrzymujące, regularne - nie służy do przerywania nagłego napadu duszności; do tego potrzebny jest szybko działający lek rozszerzający oskrzela. Po inhalacji warto przepłukać usta wodą. O dawce, porze i długości leczenia zawsze decyduje lekarz.
Na co uważać
Asarisu nie stosuje się przy nadwrażliwości na flutykazon, salmeterol ani na substancję pomocniczą - laktozę jednowodną, która może zawierać śladowe ilości białek mleka (ostrożnie przy ciężkiej alergii na białko mleka). To nie jest lek ratunkowy - nie przerywa ostrego napadu astmy ani zaostrzenia POChP. Ostrożności wymagają między innymi ciężkie choroby serca i zaburzenia rytmu, tyreotoksykoza, niestabilna cukrzyca, gruźlica płuc oraz zakażenia układu oddechowego. Do częstszych działań niepożądanych należą grzybica (pleśniawki) jamy ustnej i gardła, chrypka i zaburzenia głosu, podrażnienie gardła, ból głowy, drżenie rąk, kołatanie serca oraz kurcze mięśni. U pacjentów z POChP opisywano zapalenie płuc. Rzadziej pojawiają się kandydoza przełyku i reakcje nadwrażliwości. Pełną listę znajdziesz w ulotce.
płatność po wypełnieniu wniosku · zwrot opłaty przy odmowie z przyczyn medycznych